قوچان کهن

آخرین اخبارقوچان-رجال ومشاهیر -جذابترین وتازه ترین ها درباره قوچان

خبوشان نامه -اثرآقای موسی الرضا نظری

                            به نام ایزد یکتا

                                                                                                                              خبوشان  نامه
                                    

خبوشان من مرز تو پر بهاست           درم ها ونقدت همه  پیش   ماست

نیفتاده  از  چشم  ما   گوهرت           چو تاجی همه نقد تو بر سر است

اگر دیو یازد به سوی تو چنگ              براندازم از هستی  و     نام وننگ

فدای  تو  بادا همه  جان  و سر        که ایران ز تو  دارد  این  کرّوفرّ       

سیاحت کن وشرق وغرب اش ببین      سیاحت همین : قلب ایران زمین

جوار  رضا  هم  پناه  داد بخت           سرافرازم از شاه و   هم تاج وتخت

سرافراز وهم  نامور  شهرمان               ازاین خطّه اند  سربلند   مردمان

ازاین پاک خطّه است که اشکانیان          بپیچید ه      طومار     یونانیان

 دریغ  آن  همه   فخر   ایرانیان             ز" آساک "واز "استوی " باستان

نمانده  اثر  جز  همان   یادکرد           از این رو حکیم اش چنین یاد  کرد:

" از ایشان  بجز نام  نشنیده ام           نه در نامه ی  خسروان  دیده ام"

بیاید  بکاود  مگر  قلب    من                 پژوهنده ی   خاک    ایران  من

یکی  ژرف  شعله بیاید  برون               نهان  گشته  آتشکده  در  درون

اجاق است کهن یادگاران "اشک"         برادر همان پشت ویاور "ارشک"

نشان مانده در سکّه ها  نام شان        آز آن تیر و داد است  بنیاد مان

"بزرگی مر اشکانیان را سزاست         اگر  بشنود  مرد  داننده  راست"

گزافه نگوید  حکیم  سخن آفرین         خبوشان گواه  است مرزش ببین

نسا وابیوردبوده است حدّ آن               همان ارتیان ،  بندیان   جزومان

زگرگان هم از اسفراین  همان           هم از رادکان  بوده است  مرزمان

 


حدود خبوشان بود دوره ی پارتیان     که  نامند  "استو"  هم از   باستان

همان  گفته اند مردمان  "استون"       به یونان زمین مردمان "آستوئن"

که آساک باشد همان "عَشق"و "اشک دگر هم  که نامند همو را"ارشک"
                                    

ازاین بوم و بر مرز بیگانگان             به پس راند ه  شد  سوی  تورانیان

حماسی سراید سخن گویمان      چو  فردوسی ام  ،  شاعر    آسمان

نوازنده ، بخشی بود این زمین        حماسی  نوازنده   و     راه     دین

همه شهره انداین زمان هرزمان   به دوران بماند  هم آهنگ وهم  نام شان

نشان مانده ازرسم های کهن            همان نورُزی، یزدَن اباد ،فرود کهن

چو آن تیر گان ، مهرگان، فرّخان         چو  بهمن ، کهن دیه ها  برسلان
                                                                                   

همه جشن گاه ،بزم گاه بوده است    همه مرز مان  رزم گاه  بوده است

همه شهر ها،دیهها حدّ قوچان زمین    بیا  و  ببین   خاک  مردان    دین

دوین هم کهنه قصبه ی  آستوئن     چو "خوجان"  که سر باشد از هر دوین

که جایش به گلیان بداد  سالیان         حکومت به  شروان  رسید بعد از آن

همه بخشی ازخاک قوچان بُدند          همه  ترک وکرد   یار  فارسان  بُدند

زآستی واز خروه  یِ     باستان         چه گویم ؟ که شاید بود  "آسک"  آن

دگر فارُج ونوق  و   فرهادیان           همان داغیان ،داهگان شاخه ی پارنیان

هم اززادک و برگر و   مایوان             همی    زاده اند     دانشی   مردمان

زصاعد همان قاضی وخاندان              نشابور    هم  آوازه    شد   جاودان

فراتی، قشیری، دَلویی همان          ز خوجان  دبیری  به دربار سِمجوریان

خنیده به تبریز مردهنرسنگلاخ           اگر  هم  ندارد  همان    بار و و کاخ

به "نوعی" خبوشان بشدجاودان        که ایزد  دهد هم  صله  دهد  امان

"پی افکندم ازنظم  کاخی  بلند          که  از  باد و  باران   نیابد گزند   "
    

هم ایران و کیهان بنازد  بدان               هنر ها  بماند    ز  ما     جاودان

اگر گفته ام وصف آن بی کران               مرا  رفته  گیر  ،هم  بماند از آن

اگرمُردَم و دور ازاین  شهرمان               به تابوت زرّ ین  برید     مهرمان

به نوعی که رفتند سالکهزار              از این خطّه  شد نام شان  یادگار

قشیری که اویست مردخدای             از این بوم وبر هم عزیز است جای

همان نجم دین بوالموفق سعید        به آفاق صیت اش چو عنقا رسید

شهیدان  این مرز همه نامیان        چو فرزانگان ، دانشی راستان

بپیچیده است در جهان  نام شان     چو رستم  از آن   نامه ی  باستان

 اگر پایتخت اش بخوانی رواست     که هم معنوی ، میهنی پیش ماست

 

بدین  فخر عالم  بُوَم  در جهان             که  قوچان    بود   تاج     ایرانیان

خدایا   به پاکی     مردان   دین            به خون شهیدان  این   سر زمین

ازین شهر ما  درد وغم دور کن             روان  شادمان ، هم پر از نور کن

به جا ماند  از  مهر مان  جاودان           بماند  جوان  تا   بگردد    جهان

+   سیدرجب چمنی ; ۱۱:٠٦ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩۳

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir